Urzad Miejski Strzelno Wyszukiwane słowo:


Licznik odwiedzin
2981314
od 02 marca 2005



Edukacja » Placówki Oświatowe

Szkoła Podstawowa w Markowicach



Szkoła Podstawowa im. Gustawa Zielińskiego w Markowicach

Powstanie Szkoły Podstawowej w Markowicach

Klasztor markowicki istniał od XVII w. a sprawujący nad nim opiekę karmelici przyczyniali się do szerzenia kultu maryjnego. Kiedy jednak na skutek represyjnej polityki władz pruskich klasztor zamknięto (XIX w), w jego budynkach urządzono szkołę. Powstały dwie klasy i mieszkania dla 2 nauczycieli. Z zapisów w kronice szkoły dowiadujemy się, że w 1914 r. – 1 kwietnia – rozpoczęła w Markowicach swoją działalność Szkoła Podstawowa. Nauczano w niej w języku niemieckim.

Po odzyskaniu niepodległości, w styczniu 1919 r. ks. Władysław Adamski dokonał spolszczenia szkoły. Pierwszym nauczycielem był Kawczyński, który dojeżdżał do Markowic 3 razy w tygodniu ze szkoły w Żernikach. Była to szkoła dwuklasowa I stopnia. Taki charakter zachowała do czasu wybuchu II wojny światowej.

Od 1923 r. do 1939 r. funkcję kierownika szkoły pełnił Władysław Weber. Zmieniali się nauczyciele. Jak czytamy w kronice szkolnej
w 1920 r. do pracy w szkole przybyła Muller i Weberówna, którą po zwolnieniu zastąpiła Jabłońska. Natomiast w 1926 r. do pracy w Markowickiej szkole została skierowana  przez Kuratorium Okręgowe Szkolnictwa Poznańskiego Marta Dąbrowska. W 1930 r. przyjęto siostrę Marty – Melanię.

Mimo zawieruchy jaką niosła ze sobą II wojna światowa, budynek szkoły nie uległ zniszczeniu, ponieważ władze okupacyjne urządziły w niej szkołę dla dzieci niemieckich. Markowice zostały wyzwolone  spod hitlerowskiej agresji 21 stycznia 1945 r. a już miesiąc później, 18 lutego 1945 r., 115 dzieci rozpoczęło naukę w miejscowej szkole. W okresie powojennym brakowało izb lekcyjnych, klasy były łączone. Dodatkowo obowiązkowi dokształcania podlegały wszystkie osoby w wieku od 14 do 18 roku życia, które nie ukończyły przynajmniej 6 klas szkoły podstawowej.

2 września 1956 r. oddano do użytku nowy budynek szkoły z sześcioma salami lekcyjnymi i salą gimnastyczną. W tych budynkach nauka trwa do dziś.


Nadanie imienia szkole

Myśl o nadaniu imienia szkole zrodziła się jesienią 1984 r. Ówczesna nauczycielka Irena Dankowska zaproponowała postać Gustawa Zielińskiego
– poetę i patriotę z Markowic, jako godnego, by nadać szkole jego imię. Na posiedzeniu 24 października 1984 r. Rada Pedagogiczna podjęła jednomyślnie uchwałę o podjęcie starań celem nadania Szkole Podstawowej w Markowicach imienia Gustawa Zielińskiego.

Uroczystość nadania imienia szkole miała miejsce  1 czerwca 1990 r. Uczestniczyli w niej dyrekcja i nauczyciele (zarówno pracujący, jak i przebywający na emeryturze), młodzież szkolna oraz zaproszeni goście: przedstawiciele wojewódzkich władz oświatowych z Bydgoszczy, przedstawiciel wojewody bydgoskiego, pracownik Urzędu Wojewódzkiego
w Bydgoszczy, przedstawiciele władz oświatowych Miasta i Gminy Strzelno oraz delegacja ze Szkoły Podstawowej im. G. Zielińskiego w Skępem, sołtysi okolicznych wsi a także duchowieństwo i rodzice.

Przed budynkiem szkoły znajduje się obelisk poświęcony Gustawowi Zielińskiemu, który został odsłonięty w dniu nadania imienia szkole. Również w tym dniu odsłonięto i poświęcono tablicę dedykowaną poecie.




Po części oficjalnej odbyły się występy artystyczne dzieci ze szkoły
w Markowicach i ze Skępego. W strojach ludowych barwnie prezentowały się wśród zieleni drzew, a czerwcowe słońce dodawało blasku uroczystości.


Hymn szkoły

Uroczystość nadania imienia szkole zainspirowała miejscowe środowisko do stworzenia hymnu szkoły. Muzykę  w rytm kujawiaka skomponował ojciec oblat z Niższego Seminarium Duchownego w Markowicach Łucjan Osiecki, natomiast słowa napisali o. oblat Andrzej Madej (poeta) i uczeń NSD Michał Proksza.


Hymn szkoły

1. Tam, gdzie bursztynu rzymianie szukali,

Tam, gdzie się Gopło falą swoją żali,

Na kujawskiej ziemi, gdzie wiatr rwie lice,

Jest małe sioło – wioska Markowice.

W tej wiosce w cieniu starego kościoła,

Pod okiem Madonny i Archanioła,

Gdzie Napoleon wzrokiem swoim wodził,

Gustaw Zieliński właśnie się urodził.

 

Ref. Nie zginie praca dla dobra ludzkości,

gdy płynie ze źródeł najczystszej miłości.

Te prosta słowa w sercu schowamy

 i w hymnie tej szkoły je zaśpiewamy.

 

2.     Dziś zaśpiewamy, głośno jednym tonem,

    „o dobrej pracy” – za naszym patronem.

    Na jego imię dzisiaj przyrzekamy,

    na jego imię przysięgę składamy.

 Ref.   Nie zginie...

Pierwsza zwrotka hymnu opiewa całą bogatą historię Markowic,
o której wspomniano w II rozdziale niniejszej pracy. Jest więc mowa
o okresie rzymskim i sławnym szlaku bursztynowym, dowiadujemy się, że 
w pobliżu jest jezioro Gopło, wiemy, że na Kujawach, gdzie równinna jak stół kraina sprzyja powstawaniu silnych wiatrów, leży niewielka wieś Markowice. Dowiadujemy się również o kościele i cudownej Madonnie, którą nawiedził Napoleon Bonaparte; by wreszcie usłyszeć, że właśnie tutaj, w tej bogatej krainie urodził się Gustaw Zieliński. Refren hymnu to fragment wiersza
G. Zielińskiego „Samobójca”, który najdobitniej ukazuje działalność i życie poety. Jak widać przesłanie zawarte w tych wersach było, jest i pozostanie aktualne dla wszystkich pokoleń tak markowiczan jak i Polaków.

31 maja 1991 r. prawie dokładnie w pierwszą rocznicę nadania imienia, odbyła się w szkole uroczystość wręczenia sztandaru. Został on w dużym stopniu sfinansowany przez rodziców. Znów, jak przed rokiem,
w uroczystościach wzięli udział licznie zaproszeni goście. Sztandar został poświęcony przez superiora klasztoru ojców oblatów w Markowicach
- Romana Tomanka. Uczniowie złożyli uroczyste ślubowanie na sztandar szkoły.


 
Szkoła dziś

Budynki szkoły wzniesione w 1914 i 1956 r. funkcjonują do dziś. Modernizuje się je i unowocześnia, ale są to nadal te same obiekty. Istnieje kącik patrona szkoły. Jest to tablica (1990 r.), sztandar szkoły (1991 r.) oraz oszklona gablota z pamiątkami po naszym wielkim patriocie i rodaku Gustawie Zielińskim.



Znajdziemy tutaj namalowaną podobiznę poety, fotografie jego dworku w Skępem, Towarzystwa Naukowego Płockiego, Biblioteki im. Zielińskich w Płocku. Są też kserokopie jego oryginalnych, odręcznie napisanych utworów. Nie zabrakło głównych dat z życia poety.

Uczniowie mają stały dostęp do tych pamiątek. Nie zapominają również o swoim wielkim rodaku i organizują okolicznościowe apele z okazji „Dnia Patrona Szkoły”. Nauczyciel bibliotekarz wraz z nauczycielem języka polskiego cyklicznie organizują konkursy wiedzy o Gustawie Zielińskim. Uczniowie uczą się wierszy swojego patrona. Na lekcjach sztuki dzieci ze starszych klas rysują portrety poety, które są potem eksponowane w galerii prac. Wszystkie te działania mają na celu przybliżyć uczniom i ich rodzicom postać tego wielkiego Polaka. Wszystkie ważniejsze uroczystości szkolne i państwowe rozpoczynają się wprowadzeniem sztandaru i odśpiewaniem hymnu szkoły. Poczet sztandarowy bierze również udział w uroczystościach kościelnych.

Szkoła nawiązała kontakt ze Szkołą Podstawową w Skępem, która nosi również imię Gustawa Zielińskiego. Od czasu do czasu, szczególnie w rocznicę śmierci poety (23 listopada), uczniowie odwiedzają się nawzajem i wymieniają doświadczenia. Wówczas składane są kwiaty na grobie rodziny Zielińskich, na cmentarzu w Skępem i pod tablicą pamiątkową w kościele parafialnym.

W jednym z wierszy G. Zieliński zawarł pytanie:

„...Choć słońce znów zabłyśnie, ja go nie zobaczę;

Nie spojrzę ku lubej stronie,

Zniknę – któż mi grób wzniesie, nade mną zapłacze?

Któż wspomni o moim zgonie...”

Nadanie Szkole Podstawowej w Markowicach imienia Gustawa Zielińskiego oraz wyżej omówiona działalność nauczycieli i uczniów, a także lokalnego środowiska, daje właściwą odpowiedź na wątpliwości poety.

Redaktor:

Grzegorz Sienkiewicz

Ilość wyświetleń:

4743

Źródło:

SP w Markowicach

Ostatnia zmiana:

2007-03-21 11:17:05

Utworzony:

2007-03-21 11:04:11

Historia zmian


Sputnik Software

Informacja o plikach cookies [Nie pokazuj ponownie]

Ta strona wykorzystuje pliki cookies w celach statystycznych. Możesz zmienić ustawienia służące do obsługi cookies w przeglądarce internetowej.
Jeśli kontynuujesz przeglądanie naszych stron bez zmian tych ustawień, przyjmujemy, że wyrażasz zgodę na użycie plików cookies.

Więcej szczegółów w dokumencie "Polityka prywatności i wykorzystywania plików cookies".